Ana Sayfa  /  Şiirleri  /  Metaforik İrdeleme Sendromu
  • Facebook da Paylaş
  • 07-06-2013
  • 0 yorum
  • 1689 okunma
Metaforik İrdeleme Sendromu

Azgın dalgaların, Çamurlu yolların çocuğuyum ben

Hiçliğin göğsünden , Umut emerken kesildi göbeğim

Payıma hüzün düşmüştür Ellerime ecel…

Şarkılarım düşük metronom

Çığlıklarım yüksek desibel olmuştur hep

Adımın başından eksik olmamıştır mim harfi

Mastar eki ve –miş li geçmiş zamanla anılmak… Varlığımın tarifi.

Yürüdüğüm yollar ,zaman eskiten cinsten

Parmaklarım hergün yaşamımın tefsirine şahit

Göğsümde gezegenler dolaşır birbirine ilişmeden

Beynim zembereği bozuk saat gibi

İki şarkı arası kadardır hayat

Küçük bir kibrit alevinin yaktığı dünyayı

Bir erkeğin göz yaşından başka ne kurtarabilir ki…

Yaşlandıkça büyüyor yüreğim ,

Küçülüyor hayalerim…

Yaralarım kabuk bağlamıyor artık

Her nefes ayaklarıma dolaşıyor

Her bakış bir duvar örüyor mezarıma…

Her sabah ölüyorum ben

V e her akşam yeniden…

AdeM TuzcU

YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !
Diğer Başlıklar