Ana Sayfa  /  Röportajlar  /  Metaforik İrdeleme Sendromu
  • Facebook da Paylaş
  • 07-06-2013
  • 0 yorum
  • 1816 okunma
Metaforik İrdeleme Sendromu

Metaforik İrdeleme Sendromu
Azgın dalgaların, çamurlu yolların çocuğuyum ben
Hiçliğin göğsünden , umut emerken kesildi göbeğim
Payıma hüzün düşmüştür
Ellerime ecel…
Şarkılarım düşük metronom
Çığlıklarım yüksek desibel olmuştur hep
Adımın başından eksik olmamıştır mim harfi
Mastar eki ve –miş li geçmiş zamanla anılmak…
Varlığımın tarifi.
Yürüdüğüm yollar ,zaman eskiten cinsten
Parmaklarım hergün yaşamımın tefsirine şahit
Göğsümde gezegenler dolaşır birbirine ilişmeden
Beynim zembereği bozuk saat gibi
İki şarkı arası kadardır  hayat
Küçük bir kibrit alevinin yaktığı dünyayı
Bir erkeğin göz yaşından başka ne kurtarabilir ki…
Yaşlandıkça büyüyor yüreğim ,
Küçülüyor hayalerim…
Yaralarım kabuk bağlamıyor artık
Her nefes ayaklarıma dolaşıyor
Her bakış bir duvar örüyor mezarıma…
Her sabah ölüyorum ben
Ve her akşam yeniden…

YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !
Diğer Başlıklar